Jak rozliczać prowizje kredytowe w biurze pośrednictwa

Rozliczenie prowizji wygląda prosto tylko na jednym kredycie: kwota razy procent i gotowe. W biurze pośrednictwa problem zaczyna się wcześniej — trzeba wiedzieć, kiedy prowizja się należy, jak podzielić ją między doradcę a firmę, co zrobić, gdy klient ma kilka kredytów w różnych bankach, i jak na koniec miesiąca oddać księgowości spójne zestawienie. Ten poradnik pokazuje ten proces krok po kroku.

Z czego składa się prowizja w biurze

Prowizja pośrednika to wynagrodzenie od udzielonego kredytu — najczęściej ustalony procent od kwoty. W biurze z zespołem ta sama prowizja ma jednak dwóch odbiorców: część trafia do doradcy, który obsłużył sprawę, a reszta zostaje w firmie. Rozliczenie musi więc odpowiedzieć na dwa pytania naraz: ile wynosi prowizja od danego kredytu i jak dzieli się między doradcę a biuro.

Dlatego wygodniej myśleć o prowizji jako o trzech powiązanych liczbach: prowizja całkowita od kredytu, część doradcy oraz część firmy. Jeśli te trzy wartości nie zgadzają się co do grosza, comiesięczne rozliczenie zamienia się w ręczne uzgadnianie arkuszy.

Kiedy prowizja staje się należna

Punktem, od którego liczy się prowizję, jest domknięcie sprawy — moment, w którym oznaczasz, że kredyt został klientowi udzielony. Wtedy sprawa przechodzi w status klienta, a system utrwala prowizję dla tego kredytu. Zanim to nastąpi, lead jest tylko potencjalną sprzedażą i nie powinien wchodzić do rozliczenia.

Jak policzyć prowizję bez ręcznych formuł

Sam rachunek jest prosty: kwota kredytu razy procent prowizji. Kłopot w arkuszu bierze się z powtarzalności i z zaokrągleń — jedna źle skopiowana formuła albo grosz zgubiony przy zaokrągleniu i suma miesiąca przestaje się zgadzać. W Finvaro procent prowizji wpisuje doradca przy domykaniu sprawy, a kwotę prowizji system liczy sam i zaokrągla do pełnych groszy, więc wynik jest ten sam niezależnie od tego, kto go wprowadził.

System nie zgaduje stawek za bank — to Ty decydujesz, jaki procent obowiązuje na danej sprawie. Bank i rodzaj produktu wybierasz ze słownika, więc nazwy nie rozjeżdżają się w raportach i można potem rzetelnie porównać, który bank i produkt realnie zarabiają.

Sam rachunek — podstawę prowizji, zaokrąglenia, podział, transze i korekty — rozpisujemy na policzonym przykładzie w tekście jak policzyć prowizję pośrednika kredytowego. Przejdź do artykułu

Gdy klient ma kilka kredytów

Jeden klient może mieć u Ciebie więcej niż jedną sprawę — na przykład kredyt firmowy w jednym banku i leasing w drugim. Każdy kredyt prowadzi się osobno: ma własny bank, produkt, kwotę i własny procent prowizji, a co za tym idzie — własną prowizję. Rozliczenie nie sumuje tego w jedną pozycję, tylko pokazuje każdy kredyt oddzielnie, bo każdy może mieć inny bank i inny udział doradcy.

Podział prowizji: doradca i firma

Po policzeniu prowizji całkowitej system dzieli ją według udziału doradcy podanego w procentach. Część doradcy to prowizja całkowita razy jego udział, a to, co zostaje, przypada firmie. Kluczowe jest jedno: udział zapisuje się w chwili domknięcia sprawy i pozostaje przy tym konkretnym kredycie. Późniejsza zmiana zasad podziału nie przelicza wstecz kredytów już rozliczonych, więc historia się nie zmienia.

Rozliczenie prowizji całego zespołu

W biurze z kilkoma doradcami rozliczenie miesiąca nie jest jedną liczbą, tylko sumą wielu spraw o różnych właścicielach. Każdy udzielony kredyt należy do doradcy, który domknął sprawę, i niesie własną prowizję z podziałem na część doradcy i część firmy. Wynagrodzenie prowizyjne pojedynczego doradcy za miesiąc to po prostu suma jego części ze wszystkich kredytów domkniętych w tym okresie.

Udział doradcy nie jest przy tym negocjowany przy każdej sprawie z osobna. To ustawienie firmy — jeden wyjściowy procent podziału — który w chwili domknięcia zostaje zapisany przy konkretnym kredycie i tam zamrożony. Dlatego późniejsza zmiana zasad podziału nie rusza kredytów już rozliczonych, a zestawienie miesiąca zawsze liczy się według reguł obowiązujących w momencie udzielenia.

Z takiego zestawienia wypłata prowizyjna każdego doradcy wynika wprost: Anna domknęła w miesiącu dwa kredyty, więc jej część to 2 400 zł plus 900 zł, czyli 3 300 zł; Marek ma 3 600 zł, a Ewa 1 600 zł. Reszta każdej prowizji zostaje w firmie. Nikt nie przepisuje tych kwot ręcznie między arkuszami — sumują się z wierszy kredytów domkniętych w danym okresie. Kwoty są ilustracyjne.

Eksport rozliczenia do księgowości

Na koniec miesiąca potrzebujesz jednego zestawienia, które można oddać księgowości. W Finvaro wybierasz zakres dat domknięcia i eksportujesz prowizje do pliku CSV lub XLSX. W zestawieniu każdy kredyt jest osobnym wierszem — jeśli klient miał dwa kredyty, pojawią się dwa wiersze.

• Klient, NIP i miasto oraz doradca, który domknął sprawę.
• Data domknięcia, bank, kwota kredytu, procent i kwota prowizji.
• Udział doradcy w procentach, prowizja doradcy i prowizja firmy.
• Okres kredytu i oprocentowanie — jeśli są potrzebne do dalszej analizy.

Taki plik jest formatem wymiany, a nie połączeniem z programem księgowym: eksportujesz zestawienie i przekazujesz je dalej. To celowo prosta droga — księgowość dostaje uporządkowane dane, a Ty nie sklejasz ich ręcznie z kilku arkuszy.

Dlaczego Excel zawodzi przy prowizjach

O czym pamiętać niezależnie od narzędzia

• ✓Ustal jeden moment naliczenia prowizji — domknięcie sprawy — i trzymaj się go.
• ✓Zapisuj udział doradcy razem z kredytem, żeby późniejsze zmiany nie ruszały historii.
• ✓Prowadź każdy kredyt klienta osobno, gdy różnią się bankiem lub produktem.
• ✓Rozliczaj miesiąc po dacie domknięcia, a nie po dacie rozmowy czy wpływu leada.
• ✓Trzymaj słownik banków i produktów uporządkowany, żeby raporty dało się porównywać.

Jeśli prowizje to jeden z kilku powodów, dla których arkusz przestaje wystarczać, porównanie znajdziesz w tekście Excel czy CRM dla pośrednika kredytowego. Przejdź do artykułu